Waarom blijf ik me onveilig voelen terwijl er nu niets aan de hand is?
Waarom je hoofd kan weten dat er geen gevaar is, terwijl je gevoel en lichaam toch alert blijven.
Belangrijkste inzichten
Zwolle en Raalte
- Je kunt verstandelijk weten dat je veilig bent en je toch onveilig voelen. Dat verschil is menselijk en heeft verschillende mogelijke verklaringen.
- Een aanhoudend gevoel van onveiligheid kan samenhangen met stress, angst, eerdere belastende ervaringen of je huidige omstandigheden - niet automatisch met trauma.
- Feitelijke veiligheid en ervaren veiligheid zijn twee verschillende dingen. Ze komen niet altijd overeen, maar je gevoel verdient wel aandacht.
- Emotionele veiligheid beïnvloedt je functioneren in alle opzichten: in relaties, op je werk, in je lichaam en in hoe je met jezelf omgaat.
- Bij Praktijk InterZijn onderzoek ik samen met cliënten het "verhaal onder het verhaal" - de gevoelens, overtuigingen en verwachtingen die onder een zichtbare reactie kunnen meespelen.
Herkenbare beginsituatie: "Er is toch niets aan de hand…?"
Je zit ‘s avonds op de bank. Het is rustig in huis. Er is niets bijzonders gebeurd. Toch merk je dat je gespannen bent. Je luistert naar geluiden. Je schrikt als je telefoon onverwacht afgaat – je grijpt ernaar alsof er iets dringends gebeurt, maar het is alleen een melding. Je schouders zitten hoog, je ademhaling is oppervlakkig, en je hoofd maakt zich druk over dingen die misschien morgen kunnen misgaan. Angst kan de neiging versterken om te piekeren over risico’s die er nog niet zijn.
Je denkt: Er is toch niets aan de hand? Waarom voel ik me dan zo?
Je kunt verstandelijk weten dat je op dit moment veilig bent en toch spanning of een gevoel van dreiging ervaren. Dat kan samenhangen met langdurige stress, angst, eerdere belastende ervaringen, patronen waarin je gewend bent geraakt voortdurend alert te zijn, of je huidige omstandigheden. Het doel van dit artikel is niet om je gevoel weg te redeneren, maar om het beter te begrijpen. Niet iedereen met dit gevoel heeft trauma.
Waarom voel ik me onveilig terwijl er geen gevaar is?
Er kan een verschil bestaan tussen wat je denkt, wat je voelt en hoe je lichaam reageert. Je hoofd werkt vooral met feiten: “Ik ben thuis, de deur is op slot, er is niemand boos.” Maar je emotionele systeem en je lichaam reageren op signalen, verwachtingen en ervaringen – en die zijn niet altijd hetzelfde als de feiten.
Een concreet voorbeeld: iemand stuurt je een kort bericht. Je hoofd denkt “het zal wel meevallen.” Maar je gevoel registreert afwijzing, je hart gaat sneller, je buik trekt samen. Het onderscheiden van feiten en gevoel is cruciaal in het omgaan met onveiligheid. Dat je begrijpt dat er geen direct gevaar is, betekent niet automatisch dat de spanning verdwijnt. Maar het betekent ook niet dat je gevoel onbelangrijk is.
Of je leest een berichtje dat bij jou binnenkomt als een bom, terwijl iemand anders precies hetzelfde bericht leest en er helemaal geen vervelend gevoel bij krijgt.
Een korte nuance: soms zijn er wél signalen van echte onveiligheid. In dit artikel gaat het over situaties waarin geen duidelijk direct gevaar zichtbaar is, maar het gevoel van onveiligheid toch blijft.
Wat is het verschil tussen veilig zijn en je veilig voelen?
Feitelijke veiligheid en ervaren veiligheid zijn twee verschillende dingen, die soms samenvallen en soms niet.
Feitelijke veiligheid: zijn er in deze situatie duidelijke risico’s of bedreigingen, zoals geweld, intimidatie of gevaarlijke omstandigheden?
Ervaren veiligheid (of emotionele veiligheid): hoe rustig, gezien, gerespecteerd en vrij voel je je van binnen – in contact met jezelf en anderen?
Emotionele veiligheid is essentieel voor gezonde relaties. Een gebrek eraan kan leiden tot conflicten, verwijten en afstand. Iemand kan in een veilige omgeving zitten – eigen huis, rustige straat – en toch spanning en wantrouwen voelen. Andersom kan iemand zich veilig voelen in een situatie die objectief risico’s heeft, bijvoorbeeld ‘s nachts door de stad lopen met vrienden, omdat er vertrouwen en verbinding is.
Je gevoel van veiligheid en de feitelijke omstandigheden komen niet altijd precies overeen. Dat verschil is een belangrijk startpunt om je gevoel van onveiligheid te onderzoeken.
Waarom blijft mijn lichaam zo alert reageren?
Zwolle en Raalte
Je lichaam reageert vaak sneller dan je gedachten, vooral bij spanning of een verwachte bedreiging. Je kunt merken:
een snellere hartslag
gespannen spieren in nek en schouders
onrust in je buik, sensaties van druk of beklemming
oppervlakkige ademhaling
niet stil kunnen zitten
snel schrikken
Langdurige stress kan het vermogen om spanning te reguleren doen afnemen. Je brein kan gevoeliger worden voor signalen die als bedreigend worden ervaren, ook als die signalen op zichzelf niet gevaarlijk zijn. Chronische stress vermindert de veerkracht van het lichaam en kan je zenuwstelsel in een verhoogde waakzaamheid houden, ook zonder gevaar.
Een sterke lichamelijke reactie bewijst niet dat er verborgen trauma aanwezig is, maar het is wel een teken dat er iets aandacht vraagt. Een dichtslaande deur kan dezelfde schrikreactie oproepen als ruzies van maanden geleden, terwijl je hoofd weet dat het nu “maar” de wind was.
Kun je een fijne jeugd hebben gehad en toch last hebben van belastende ervaringen?
Ja. Een overwegend warme, veilige jeugd sluit moeilijke momenten niet uit. Iemand kan zich geliefd en veilig hebben gevoeld en toch op school gepest zijn, een emotioneel belastende relatie hebben gehad, een verlies hebben meegemaakt of later in het leven een ingrijpende medische ingreep hebben ondergaan.
Vroegkinderlijk trauma ontstaat in de jeugd, bijvoorbeeld door mishandeling of verwaarlozing, maar belastende ervaringen hoeven niet per se in de kindertijd te zijn begonnen. Loyaliteit naar ouders of opvoeders (“ik mag niet klagen, ik had een goede jeugd”) kan soms in de weg zitten bij het erkennen dat iets impact heeft gehad.
Je hoeft je hele jeugd niet als slecht te beschouwen om serieus te nemen dat bepaalde ervaringen – toen of later – nog kunnen doorwerken.
Waarom reageer ik soms zo heftig terwijl er weinig aan de hand lijkt?
Een sterke reactie vertelt dat iets je raakt, maar niet automatisch waarom. Bij PTSS is het alarmsysteem van het lichaam ontregeld, waardoor situaties die objectief veilig zijn toch als gevaar worden ervaren. Maar je hoeft geen posttraumatische stressstoornis PTSS te hebben om heftige gevoelens te ervaren.
Een concreet voorbeeld: een collega zegt “Kun je dit nog even aanpassen?” en je voelt een golf van schaamte, boosheid of paniek. Het brein vormt verwachtingen op basis van eerdere ervaringen. Kritiek kan een vertrouwd gevoel van tekortschieten raken, zonder dat er sprake is van trauma.
Vragen voor zelfonderzoek: wanneer gebeurt dit? Welk verhaal vertel je jezelf op zo’n moment? Waar herken je dat gevoel eventueel van? Hoe beïnvloedt het je dagelijks leven?
Welke klachten kunnen voorkomen na belastende ervaringen?
Zwolle en Raalte
Er kan een breed palet aan klachten ontstaan na ingrijpende of langdurig belastende situaties. Onverwerkt trauma kan leiden tot langdurige psychische klachten, maar dezelfde klachten kunnen ook andere oorzaken hebben.
Denk aan: slecht slapen en piekeren, prikkelbaarheid, concentratiemoeite, verhoogde waakzaamheid en overdreven schrikreacties (hypervigilantie is een veelvoorkomend symptoom), vermijding van bepaalde situaties, negatieve gedachten over jezelf of de wereld, en lichamelijke klachten zoals hoofdpijn, buikpijn of spierpijn. PTSS symptomen omvatten flashbacks en nachtmerries, herbelevingen en vermijdingsgedrag. PTSS kan leiden tot vermijdingsgedrag en negatieve gedachten. Bij complexe PTSS kunnen daar problemen met emotieregulatie en relatieproblemen bij komen. Moeite met emotieregulatie kan het gevolg zijn van trauma, en relatieproblemen zijn vaak een gevolg van trauma.
Vergelijkbare klachten kunnen ook voorkomen bij depressie, angststoornissen, overspanning of lichamelijke aandoeningen. Een huisarts of gz psycholoog kan helpen bij het uitzoeken wat er speelt. Het herkennen van klachten is een eerste stap, maar het verband met eerdere ervaringen vraagt om zorgvuldige, persoonlijke beoordeling.
Kun je trauma hebben zonder herinneringen?
Je kunt klachten hebben zonder precies te weten welke ervaringen ermee samenhangen. Onderzoek van UCLA Health laat zien dat PTSS kan ontstaan na een traumatische gebeurtenis, ook zonder dat iemand een expliciete herinnering heeft van die gebeurtenis.
Geheugen werkt niet als een exacte filmopname. Herinneringen zijn onvolledig, selectief en gekleurd door emoties. Soms herinner je losse flarden of vooral gevoelens. Er is een verschil tussen: helemaal geen gebeurtenis kunnen noemen, weinig details van een periode weten, en een nare ervaring wel kennen maar er weinig gewicht aan geven.
Het ontbreken van herinneringen is geen bewijs dat er iets “ergs” is gebeurd. Het zoeken naar spectaculaire of schokkende herinneringen brengt risico’s met zich mee voor verwarring. In mijn praktijk ligt de focus op wat je nu voelt en ervaart, niet op het opgraven van historische gebeurtenissen. Beelden of herinneringen die tijdens therapie opkomen, zijn niet automatisch een betrouwbare weergave van het verleden.
Betekent lichamelijke spanning dat er trauma in je lichaam zit?
Nee. Lichamelijke spanning of andere lichamelijke klachten zijn op zichzelf geen bewijs dat er trauma aanwezig is. Trauma beïnvloedt niet alleen de geest maar ook het lichaam, en fysieke klachten zoals buikpijn kunnen voortkomen uit onverwerkte emoties, maar dezelfde klachten kunnen net zo goed veroorzaakt worden door stress, angst, hormonale veranderingen of medische aandoeningen. Onverwerkt verdriet syndroom wordt ook wel “gebroken hart”-syndroom genoemd en laat zien hoe sterk emotionele belasting lichamelijk kan uitwerken.
Bij nieuwe, ernstige of onverklaarde lichamelijke klachten is beoordeling door je huisarts belangrijk om andere oorzaken niet te missen.
In mijn praktijk geef ik via ademtherapie en lichaamsgericht werk aandacht aan signalen van het lichaam. Maar de conclusie is nooit automatisch: dit is trauma. Je lichaam kan laten merken dat je spanning ervaart. Wat die spanning betekent, vraagt om zorgvuldig onderzoek in samenhang met jouw hele verhaal.
Wat is het verschil tussen trauma, langdurige stress en angst?
Kort gezegd:
Trauma verwijst naar een ingrijpende, schokkende ervaring en/of de psychische gevolgen ervan. PTSS ontstaat na een traumatische ervaring en heeft specifieke kenmerken als herbelevingen, vermijding en voortdurende spanning.
Stress is een reactie op belasting of druk. Aanhoudende stress kan het zenuwstelsel overbelasten. Langdurige toxische stress kan leiden tot psychische klachten die sterk lijken op posttraumatische stress.
Angst is een emotionele en lichamelijke reactie op ervaren gevaar, die ook kan optreden wanneer er geen direct gevaar is.
Klachten overlappen vaak. Vergelijkbare verschillende klachten betekenen niet automatisch dat dezelfde behandeling passend is. Daarom is maatwerk zo belangrijk.
Wat als ik niet weet waar mijn klachten vandaan komen?
Je hoeft de precieze oorzaak niet te kennen om hulp te zoeken. Professionele hulp is nodig bij aanhoudende trauma klachten, maar je kunt ook beginnen wanneer je gewoon merkt dat je vastloopt.
Begin bij het heden. Wanneer merk je klachten? Wat gebeurt er vlak ervoor? Wat voel je in je lichaam? Welke gedachten komen op? Welke situaties komen steeds terug?
In psychodynamische therapie bij Praktijk InterZijn begin ik bij het heden: huidige spanning, relaties, werk, patronen. Pas later onderzoeken we of en hoe eerdere ervaringen mogelijk meespelen. Het doel is niet om koste wat het kost een oorsprong te vinden, maar om nu meer ruimte en begrip te krijgen. Je klachten verdienen aandacht, ook als er geen helder verhaal van posttraumatische stress of complex trauma op tafel ligt.
Wat bedoel ik met "het verhaal onder het verhaal"?
Cliënten komen vaak met een zichtbaar verhaal. Daaronder liggen vaak diepere overtuigingen en verwachtingen.
Het zichtbare verhaal: “Ik ben voortdurend gespannen.” Een laag daaronder: “Ik voel dat ik alles onder controle moet houden.” Nog een laag: “Als ik de controle loslaat, gaat het mis en is het mijn schuld.”
In psychodynamische therapie stel ik vragen als: wat gebeurt er als je de controle even niet hebt? Welke angst zit daaronder? Waar herken je dat gevoel uit eerdere situaties?
Het verhaal onder het verhaal kan gaan over een laag zelfbeeld, hechtingspatronen, verwachtingen of perfectionisme. Het hoeft geen verborgen traumatische gebeurtenis te zijn. Het onderzoeken van deze laag geeft vaak al ruimte, ongeacht of er uiteindelijk een duidelijk trauma wordt gevonden.
Hoe onderzoek ik bij Praktijk InterZijn wat er speelt?
Zwolle en Raalte
In mijn praktijk in Zwolle en Raalte begin ik bij de klacht waarmee je komt. Ik kijk samen met je naar wat er gebeurt, wat je voelt, hoe je reageert en welke patronen mogelijk terugkomen. Je hoeft geen diagnose te hebben.
Ik combineer psychodynamische therapie, hypnotherapie, systemisch werk, EMDR, ademtherapie en lichaamsgericht werk – afhankelijk van wat passend lijkt bij jou als persoon, niet alleen bij een label als PTSS of complex trauma.
Samen onderzoeken we emoties, lichamelijke reacties, triggers en overtuigingen over jezelf. Niet het vinden van trauma staat centraal, maar het begrijpen van jouw hulpvraag. Ik zie ook cliënten die zichzelf niet herkennen in zware traumaverhalen, maar die wel merken dat ze vastlopen in gevaarlijke situaties, relaties of op het werk.
Moet je weten wat er vroeger is gebeurd om te kunnen veranderen?
Nee, niet altijd. Verandering kan ook ontstaan door signalen eerder herkennen, grenzen leren voelen en aangeven, spanning reguleren, of andere keuzes oefenen. Gesprekstherapie ondersteunt de verwerking van trauma, maar werkt ook wanneer de precieze oorsprong onduidelijk is.
Sommige cliënten ontdekken gaandeweg dat bepaalde ervaringen meer invloed hebben gehad dan gedacht. Anderen hebben juist baat bij het hier-en-nu. Het verleden kan helpen om het heden te begrijpen, maar je hoeft niet altijd precies te weten waar een patroon begonnen is.
Welke therapie kan helpen als je de oorzaak niet kent?
Er is geen standaardpakket. De keuze hangt af van je klachten, je tempo en wat er tijdens de gesprekken naar voren komt.
Psychodynamische therapie helpt om emoties, overtuigingen en terugkerende patronen te onderzoeken.
Hypnotherapie kan een ingang bieden om met naar binnen gerichte aandacht automatische reacties te verkennen – niet om verborgen trauma als feit op te sporen.
EMDR is een effectieve behandeling voor trauma, vooral wanneer er een herkenbare beladen herinnering of terugkerende beelden zijn. Schematherapie helpt eveneens bij het verwerken van trauma, met name bij dieperliggende patronen.
Ademtherapie en lichaamsgericht werk helpen bij spanning en regulatie.
Systemisch werk is relevant wanneer relatie- of familiepatronen meespelen.
Je hoeft niet zelf te beslissen welke methode de juiste is. Niet de methode staat centraal, maar wat er bij jou speelt.
Een voorbeeld: ik ben altijd gespannen, maar weet niet waarom
Zwolle en Raalte
Een cliënt komt met de klacht: “Ik ben vaak voortdurend gespannen, zelfs als er niets bijzonders gebeurt. Ik zoek afleiding, maar de spanning blijft.” Er is geen duidelijke traumatische ervaring. Geen schokkende gebeurtenis.
Samen brengen we het huidige patroon in kaart. De spanning is sterker in sociale situaties. Er is een streng innerlijk stemmetje dat zegt: je moet presteren, je mag niet falen. Pauzes nemen voelt onveilig, alsof er dan iets misgaat. De cliënt schrikt snel van onverwachte geluiden.
We onderzoeken mild: waar komen die verwachtingen vandaan? Was er druk op school, thuis, in een eerdere relatie? Of gaat het vooral om actuele werkdruk? Misschien speelt een combinatie van nare dingen die zich hebben opgestapeld.
De uitkomst blijft bewust open. Soms blijken eerdere ervaringen meer mee te spelen. Soms gaat het vooral om huidige omstandigheden of het risico op een burn-out. Het doel is niet om te bewijzen dat er trauma is, maar om te begrijpen wat de spanning nu in stand houdt – en welke kleine stappen, zoals adempauzes of grenzen stellen, verschil kunnen maken. Klachten verdwijnen daarmee niet vanzelf, maar er ontstaat meer ruimte.
Wanneer is het zinvol om hulp te zoeken?
Je hoeft geen traumalabel te hebben om je klachten serieus te nemen. Hulp kan zinvol zijn wanneer:
spanning langdurig aanwezig is en je dagelijks leven beperkt
angst of vermijding toenemen
je blijft vastlopen in patronen
emoties of lichamelijke reacties je bezighouden
je wilt begrijpen wat er speelt
Laat bij nieuwe of heftige lichamelijke klachten altijd ook je huisarts meekijken. In mijn praktijk in Zwolle en Raalte bied ik ruimte voor een eerste verkennend gesprek, waarin we samen kijken wat nu het meest aandacht vraagt.
Veel mensen twijfelen of hun klachten “erg genoeg” zijn. Juist die twijfel mag onderwerp van gesprek zijn. Je hoeft niet te wachten tot klachten erger worden of tot je verdovende middelen of andere ongezonde strategieën nodig hebt om door de dag te komen.
Je hoeft geen traumatisch verhaal te hebben om je klachten serieus te nemen
Zwolle en Raalte
Niet: “Ik heb geen ernstig verhaal, dus mijn klachten tellen niet.” Maar: mijn klachten zijn echt en verdienen aandacht, ook als ik de oorzaak niet ken.
Niet: “Ik voel spanning, dus er moet verborgen trauma zijn.” Maar: ik kan onderzoeken welke factoren bijdragen aan wat ik nu ervaar.
Niet: “Ik moet eerst weten wat er vroeger is gebeurd.” Maar: ik kan beginnen bij wat er vandaag speelt.
Je hoeft niet te bewijzen dat je iets traumatisch hebt meegemaakt om aandacht te mogen geven aan je klachten. En je hoeft ook niet op zoek naar een verborgen trauma. Het begint bij wat je nu voelt, ervaart en wilt begrijpen.
Zijn er gevoelens, reacties of patronen die steeds terugkomen, terwijl je niet goed begrijpt waarom?
Dit artikel is geschreven door Nicolette van der Valk van Praktijk InterZijn. In mijn praktijk werk ik onder andere met psychodynamische therapie, hypnotherapie, systemisch werk, EMDR, ademtherapie en lichaamsgericht werk bij terugkerende patronen, angst, belastende ervaringen en persoonlijke ontwikkeling.
Waar kan ik je mee helpen?
Als je iets over mij wil weten? Klik hier.
Nicolette van der Valk
Psychodynamisch therapeut.
Wat is psychodynamische therapie?
Dat is therapie waar ik (als therapeut) kan putten uit heel veel therapievormen. Een aantal vormen zijn EMDR, hypntherapy-, systemische therapie en familieopstelling, regressietherapie, NLP, voeding en nog veel meer. Geen tas vol maar een koffer vol tools.
Zo kan ik per persoon en per situatie een combinatie op maat maken die werkt.
Het heeft mij altijd geboeid hoe mensen denken en wat hen beweegt. Mijn liefde voor psychologie en vitaliteit is ontstaan vanuit persoonlijke ervaringen. Verandering in leefstijl en focus hebben mij geholpen mijn klachten te overwinnen, waarna het mijn missie is geworden om ook anderen te helpen.
Wil je meer weten of een afspraak maken, neem dan contact met mij op.
Vier aanvullende blogs over traumatherapie
Veelgestelde vragen
Hieronder vind je antwoorden op vragen die vaak leven bij mensen die klachten ervaren zonder een duidelijke traumatische gebeurtenis. De antwoorden zijn algemeen en vervangen geen persoonlijke intake of diagnose. Neem gerust contact op als je met vragen blijft zitten.
Het onderscheid kan voor de diagnose belangrijk zijn, maar als cliënt merk je vooral dat je vastloopt. In therapie kijk je eerst naar wat nu helpt, en daarna pas naar welke naam er eventueel bij hoort. Vergelijkbare klachten kunnen verschillende oorzaken hebben. Een huisarts of gz psycholoog kan helpen om samen te kijken welke ondersteuning of traumatherapie passend is.
Zeker. Belastende ervaringen hoeven niet uit de jeugd te komen. Een relatiebreuk, overspannenheid, ontslag, miskraam, ziekte of een ingrijpende bevalling – zo’n traumatische ervaring of zo’n ervaring op volwassen leeftijd kan diepe sporen nalaten. Het is niet nodig om alles in de jeugd te zoeken. Kijk ook naar recente gebeurtenissen wanneer je je klachten probeert te begrijpen. Het ene moment kan alles goed lijken, en het volgende moment ervaar je heftige gevoelens.
Die angst is begrijpelijk en mag er zijn. Een belangrijk deel van traumatherapie en psychodynamische therapie bestaat uit het creëren van veiligheid, een haalbaar tempo en voldoende stabiliteit voordat je moeilijke stukken aanraakt. Je spreekt samen af wat wel en niet aan bod komt. Het is niet nodig om alles in één keer of heel gedetailleerd te herbeleven. Het is oké om grenzen aan te geven – daar is ruimte voor. Je hoeft niet op een automatische piloot door het proces.
Ja. Klachten zoals somberheid, angst, spanning, vermoeidheid en hoofdpijn kunnen ook passen bij een psychische aandoening als depressie, een angststoornis, burn-out of bij lichamelijke aandoeningen. Neem bij aanhoudende of toenemende klachten contact op met je huisarts voor lichamelijk onderzoek en zo nodig doorverwijzing. In mijn praktijk kijk ik naar het geheel: lichamelijke, psychische en sociale factoren – niet alleen naar trauma en PTSS als mogelijke verklaring.
De eerste stap naar herstel begint vaak met het erkennen dat je hulp kunt gebruiken. Je kunt hiervoor terecht bij je huisarts, maar ook rechtstreeks contact opnemen met Praktijk InterZijn in Zwolle of Raalte.
Je kunt ook met twijfel terecht voor een verkennend gesprek, zonder dat je al weet of het om PTSS klachten, psychische klachten of iets anders gaat. Niet iedereen die trauma symptomen herkent heeft automatisch klinische zorg van een instelling als de Parnassia Groep nodig, maar langdurige en ernstige klachten verdienen het om niet alleen gedragen te worden. Mensen met PTSS verdienen passende behandeling, of dat nu in een grote instelling is of bij een zelfstandige praktijk. Het gaat erom dat zowel volwassenen als jongere cliënten bij het overlijden van een naaste, na een nare ervaring of na het last krijgen van andere klachten de stap durven zetten om hun gevoelens te verwerken – en het vertrouwen krijgen dat spreken over wat je raakt niet gevaarlijk hoeft te zijn.
