Praktijk InterZijn blog

Voor extra inspiratie.

Waarom reageer ik zo heftig op iets kleins?
    Een koptekst toevoegen om de inhoudsopgave te genereren
    Waarom reageer ik zo heftig op iets kleins?
      Een koptekst toevoegen om de inhoudsopgave te genereren

      Waarom reageer ik zo heftig op iets kleins?

      Soms gebeurt er iets dat achteraf gezien weinig voorstelt. Eén opmerking, een korte stilte, een appje dat anders klinkt dan je verwacht. En toch merk je dat je hart sneller klopt, dat je schouders omhoog kruipen, dat je uren of zelfs dagen nadenkt over wat er gebeurde. In dit artikel onderzoek ik waar die heftige reactie vandaan kan komen, wat er vanbinnen geraakt wordt en hoe je daar met meer begrip naar kunt kijken.

      Belangrijkste inzichten

      Zwolle en Raalte

      Waarom reageer ik zo heftig op iets kleins?

      Een gebeurtenis kan klein lijken en toch een grote emotionele en lichamelijke reactie oproepen wanneer die gebeurtenis voor jou een bepaalde betekenis krijgt. Een opmerking, een blik, een appje of een verandering kan gevoelens van onzekerheid, schuld, machteloosheid of afwijzing raken. Soms is zo’n gevoel vertrouwd vanuit eerdere ervaringen, maar dat hoeft niet altijd zo te zijn.

      Het woord “klein” zegt hier iets over de feitelijke gebeurtenis zoals je die achteraf beoordeelt. Het zegt niets over de impact die het moment op je heeft. Een heftige reactie lijkt vaak op een onschuldige gebeurtenis die een groter, eerder opgebouwd proces activeert.

      Een paar voorbeelden. Een collega zegt: “Dit had iets zorgvuldiger gekund.” Feitelijk is het één opmerking over je werk. Maar vanbinnen kan er een keten op gang komen: “Ik heb het fout gedaan” wordt “Ik doe het nooit goed genoeg”, gevolgd door spanning, schaamte en urenlang piekeren. Of iemand reageert uren niet op een bericht, en je merkt dat je telefoon steeds opnieuw controleert. Je partner klinkt kortaf en je voelt direct onrust in je buik.

      De vraag is daarom niet alleen “Wat gebeurde er?” maar vooral “Wat betekende dat moment voor mij?”.

      Is mijn reactie dan overdreven?

      Veel mensen verwijten zichzelf dat ze “overdrijven”. Dat is begrijpelijk, maar vaak te streng. Heftige reacties zijn vaak buitenproportioneel ten opzichte van de situatie zoals een buitenstaander die ziet. Dat maakt de reactie niet onbelangrijk.

      Juist het verschil tussen wat er gebeurt en wat het bij je oproept, geeft informatie over wat er vanbinnen geraakt wordt. Emotionele reacties kunnen verergeren door slaaptekort en vermoeidheid, door stress en overprikkeling die je emotionele capaciteit verkleinen, of door een periode waarin je al veel hebt moeten opvangen.

      De vraag is daarom niet of je reactie “te groot” is, maar waarom deze situatie voor jou zoveel betekenis krijgt. Dat is geen zwakte. Dat is een signaal dat iets in je aandacht verdient.

      Een heftige reactie betekent niet automatisch dat er trauma, burn-out of een ernstige stoornis achter zit. Er kunnen heel verschillende factoren meespelen. Er kan een trauma, burn-out of stoornis onder zitten, maar het hoeft niet zo te zijn.

      Waarom kleine dingen groot voelen

      Wat is een trigger?

      Een trigger is iets in het heden dat een sterke emotionele of lichamelijke reactie oproept. Dat kan een woord zijn, een blik, een toon, stilte, of een verandering die je niet verwacht. Emotionele overreacties worden vaak veroorzaakt door onverwerkte emotionele triggers uit het verleden, maar niet elke trigger wijst automatisch terug naar vroeger.

      Concrete voorbeelden van triggers:

      • Een zucht van je leidinggevende tijdens een overleg

      • “Ik heb nu geen tijd”

      • Een e-mail zonder aanhef met alleen je e-mailadres in de cc

      • Iemand die ineens afstand neemt

      • Een afspraak die op het laatste moment verzet wordt

      • Iemand die boos wordt

      • Iemand die niet reageert op je bericht

      Een trigger kan een sterke emotionele reactie oproepen door eerdere ervaringen. Wat de één nauwelijks merkt, kan bij de ander een golf van angst, boosheid, schaamte of verdriet oproepen. Een emotionele trigger is geen bewijs van trauma, maar wel een teken dat er iets geraakt wordt dat voor jou betekenisvol is.

      In psychodynamische therapie wordt juist die betekenis van de trigger onderzocht, niet alleen het gedrag eromheen.

      Waarom raakt dezelfde situatie de ene persoon wel en de andere niet?

      Zwolle en Raalte

      Dezelfde woorden of situaties kunnen bij verschillende mensen totaal andere reacties oproepen, omdat ieders geschiedenis, verwachtingen en zelfbeeld anders zijn. Hoogsensitieve personen verwerken prikkels intenser dan anderen, wat de drempel voor sterke reacties lager maakt.

      Twee collega’s krijgen dezelfde feedback over een rapport. De één denkt: “Daar kan ik iets mee.” De ander ligt ‘s nachts wakker met de gedachte: “Ik heb gefaald.”

      Factoren die meespelen:

      • Eerdere ervaringen met kritiek of afwijzing

      • Overtuigingen als “Ik moet alles perfect doen”

      • Huidige stress of vermoeidheid

      • Het gevoel van veiligheid in de relatie met de ander

      • Temperament en gevoeligheid

      • Context en timing

      Niet alleen de gebeurtenis zelf, maar ook de betekenis die de gebeurtenis voor jou krijgt, beïnvloedt hoe je reageert. Projectie kan ook voortkomen uit persoonlijke issues van de ander; soms reageert iemand op jou vanuit iets dat niets met jou te maken heeft.

      Gevoeligheid is geen zwakte. Het hangt vaak samen met hoe belangrijk bepaalde thema’s voor je zijn.

      Wat gebeurt er tussen de gebeurtenis en je reactie?

      De stappen tussen een gebeurtenis en je reactie verlopen vaak in fracties van seconden. Emotionele reacties kunnen de uitkomst van automatische denkprocessen zijn. In vereenvoudigde vorm ziet de keten er zo uit:

      Gebeurtenis → Betekenis → Emotie → Lichamelijke reactie → Automatische gedachte of overtuiging → Gedrag

      Een voorbeeld: je partner reageert kort in een appje. De gedachte schiet door je hoofd: “Ik heb iets verkeerd gedaan.” Je voelt spanning in je buik. Je gaat het gesprek opnieuw lezen, stuurt extra uitleg, of je trekt je terug. Gekleurd denken beïnvloedt de interpretatie van gebeurtenissen en emoties, waardoor je soms zomaar iets leest in een situatie dat er feitelijk niet in zit.

      Dit alles gaat zo snel dat het kan lijken alsof je “zomaar ineens” boos, verdrietig of angstig bent. Het is geen vast schema dat altijd zo loopt, maar een hulpmiddel om nieuwsgierig naar je eigen binnenwereld te kijken.

      Welke emoties kunnen onder een heftige reactie liggen?

      Wat zichtbaar is, bijvoorbeeld boosheid of irritatie, is niet altijd de enige emotie die speelt. Onderdrukte behoeften kunnen leiden tot sterke emotionele reacties, en verborgen irritaties kunnen leiden tot explosieve reacties wanneer ze lang onuitgesproken blijven.

      Emoties die onder het oppervlak kunnen liggen:

      • Angst om verlaten te worden

      • Verdriet om niet gezien te worden

      • Schaamte

      • Schuldgevoel

      • Onzekerheid

      • Machteloosheid

      • Eenzaamheid

      • Het gevoel “niet goed genoeg” te zijn

      Iemand valt uit terwijl er eigenlijk vooral angst onder zit. Iemand trekt zich terug terwijl er schaamte of schuld aanwezig is. Een emotie kan soms een andere kwetsbare laag beschermen, maar dat verschilt per persoon en situatie.

      Een zachte vraag die kan helpen: “Wat voelde ik eigenlijk, los van wat ik liet zien?”

      Wat merk je in je lichaam als iets je raakt?

      Zwolle en Raalte

      Je lichaam reageert vaak al voordat je precies begrijpt waarom een situatie zoveel met je doet. Je zenuwstelsel onthoudt wat nodig was om te overleven, en de amygdala activeert de vecht-, vlucht- of bevriesreactie bij emoties, nog voordat je bewust hebt nagedacht. Je lichaam kan trauma onthouden zonder dat je het je herinnert.

      Herkenbare lichamelijke reacties:

      • Knoop in de maag

      • Druk op de borst

      • Oppervlakkige ademhaling

      • Trillen

      • Gespannen schouders of verkrampte kaken

      • Warm hoofd of koude handen

      • Verstijven

      • Onrust of de drang om te vluchten

      Een ogenschijnlijk kleins WhatsApp-bericht (“Ik kan vanavond toch niet”) kan direct een brok in de keel en onrust in je buik geven. Onderzoek naar autonome zenuwstelselreactiviteit laat zien dat mensen met angst- of depressiepatronen een sterkere lichamelijke respons tonen bij emotioneel beladen situaties: hogere hartslag, lagere hartslagvariabiliteit.

      Lichamelijke reacties bewijzen niets op zichzelf, maar ze zijn een uitnodiging om stil te staan bij wat je voelt. In sessies bij Praktijk InterZijn wordt soms eenvoudige lichaamsgerichte aandacht gebruikt, zoals bewust ademen en opmerken van spanning, om beter te voelen wat een situatie raakt.

      Waarom kan kritiek zo hard binnenkomen?

      Kritiek kan voor de één “informatie” zijn en voor de ander voelen als een afwijzing van wie hij of zij is. Feedback van een leidinggevende in een beoordelingsgesprek, een opmerking van een ouder tijdens familiebezoek, of een korte reactie op een e-mail met jouw e-mailadres in de aanhef kan gedachten oproepen als:

      • “Ik heb gefaald”

      • “Ik doe het nooit goed genoeg”

      • “Ze vinden me niet professioneel”

      • “Straks komen ze erachter dat ik het eigenlijk niet kan”

      Wat iemand zegt en wat jij vanbinnen hoort, zijn niet altijd precies hetzelfde. De woorden blijven hetzelfde, maar de betekenis die jij eraan geeft, wordt ingekleurd door je overtuigingen. Overtuigingen als “Ik moet het altijd goed doen” of “Ik ben pas goed genoeg als niemand iets aan te merken heeft” maken kritiek tot iets dat je hele zelfbeeld kan raken.

      Waarom voel ik me zo snel afgewezen?

      Je kunt je afgewezen voelen, ook als er feitelijk geen duidelijke afwijzing is. Een vriend verzet een afspraak, een collega belt niet terug, je partner wil een weekend alleen doorbrengen. Feitelijk hoeft daar niets achter te zitten, maar vanbinnen kan het gevoel ontstaan: “Blijkbaar ben ik niet belangrijk” of “Ik heb iets verkeerd gedaan.”

      Onderzoek naar hechtingsstijlen en afwijzingsgevoeligheid laat zien dat mensen met een angstige hechting lagere drempels hebben voor afwijzingsgevoeligheid en relationele dreiging groter ervaren.

      Een zachte onderzoeksvraag kan helpen: “Wat betekent nee of afstand voor mij? Wat ben ik op dat moment bang te verliezen?” Het gaat er niet om direct naar vroeger te wijzen, maar om te onderzoeken of het gevoel vertrouwd is en waar je dat gevoel nog meer kent.

      Waarom schiet ik zo snel in de verdediging?

      Verdedigen ontstaat vaak als iemand zich aangevallen, niet gezien, beschaamd of machteloos voelt, zelfs bij iets ogenschijnlijk kleins. Trauma kan leiden tot automatische beschermingsreacties die je zelf niet altijd herkent als “verdediging.”

      Herkenbare vormen:

      • Veel uitleggen

      • Direct terugkritiek geven

      • Stem verheffen

      • Dichtklappen

      • De situatie bagatelliseren

      Projectie leidt tot buitenproportionele reacties in conflicten; bij projectie wordt de heftigheid van de reactie groter dan de situatie rechtvaardigt. Heftige reacties kunnen ontstaan door projectie van persoonlijke issues, en projectie kan leiden tot escalatie van conflicten tussen betrokkenen.

      Het helpt om te kijken naar het moment vlak vóór de verdediging: welke emotie of kwetsbaarheid probeerde je te beschermen? In therapie wordt vaak vertraging gezocht rond precies dat kantelpunt, zodat er later meer keuzevrijheid ontstaat in hoe je reageert.

      Waarom kan een kleine verandering zoveel onrust geven?

      Onvoorspelbaarheid of verlies van overzicht kan spannender voelen dan de verandering zelf. Een vergadering wordt last minute verplaatst, een geplande afspraak gaat ineens niet door, een project op het werk wordt anders ingedeeld.

      Gedachten die kunnen opkomen: “Nu weet ik niet waar ik aan toe ben”, “Straks gaat er iets mis”, “Ik moet altijd alles overzien om het veilig te houden.” Langdurige stress kan de executieve functies van het brein uitputten, waardoor je moeite hebt om kleine veranderingen op te vangen die je normaal makkelijk relativeert.

      Behoefte aan structuur of voorspelbaarheid is op zichzelf niet problematisch. Het wordt lastig als kleine verschuivingen je dagenlang uit balans brengen. Stress en overprikkeling verkleinen de emotionele capaciteit; een periode van (bijna-)burn-out kan de drempel voor onrust verlagen.

      Kan een situatie van nu iets ouds raken?

      Ja, soms. Een situatie van nu kan een gevoel, verwachting of overtuiging raken die je al veel langer kent. Maar dat hoeft niet altijd zo te zijn. Een kleine gebeurtenis kan oude pijn of trauma activeren, en een heftige reactie kan voortkomen uit onbewuste associaties met het verleden.

      Een voorbeeld dat ik in mijn praktijk herken: een cliënt ontvangt een kort bericht van een vriendin: “Het lukt vandaag niet, ik bel je later.” Feitelijk gaat een afspraak niet door. Maar de reactie is groot: onrust, verdriet, en de gedachte “Ze wil me niet zien.”

      In therapie onderzoeken we dan samen:

      • “Wat raakte je het meest?”

      • “Waar herken je dat gevoel van?”

      • “Is dit gevoel vertrouwd?”

      Herinneringen worden niet altijd als samenhangend verhaal opgeslagen. Soms is datgene wat geraakt wordt eerder een gevoel of een lichamelijke reactie dan een helder beeld. Het feit dat een gevoel vertrouwd is, betekent niet dat één moment in het verleden de enige oorzaak moet zijn.

      In een aparte blog zoom ik later specifiek in op de vraag of je bij psychodynamische therapie altijd terug moet naar je jeugd.

      Betekent een heftige reactie dat ik trauma heb?

      Zwolle en Raalte

      Nee. Een heftige emotionele of lichamelijke reactie is op zichzelf geen bewijs dat er sprake is van trauma. Een sterke reactie is geen bewijs dat er een verborgen trauma aanwezig is.

      Factoren die een rol kunnen spelen:

      • Stress of vermoeidheid

      • Langdurige onzekerheid

      • Relationele ervaringen

      • Aangeleerde overtuigingen

      • Huidige omstandigheden

      • Temperament

      Belastende of traumatische ervaringen kúnnen invloed hebben, maar dat hoeft niet. Voor wie merkt dat oude ervaringen een rol lijken te spelen, kan psychodynamische therapie in Zwolle een passende ingang zijn om dit te onderzoeken.

      Het is belangrijker om te onderzoeken “Wat gebeurt er nu in mij?” dan om per se een sluitend verhaal over het verleden te vinden.

      Welke overtuigingen kunnen geraakt worden?

      Onder sterke reacties liggen vaak bewuste of half-bewuste overtuigingen over jezelf, anderen of de wereld. Onderzoek naar disfunctionele schema’s laat zien dat zulke overtuigingen in stresssituaties worden geactiveerd en leiden tot automatische gedachten en emotionele reacties.

      Veelvoorkomende overtuigingen:

      • “Ik ben niet goed genoeg”

      • “Ik moet het perfect doen”

      • “Ik mag geen fouten maken”

      • “Ik mag niemand teleurstellen”

      • “Ik moet sterk zijn”

      • “Ik ben verantwoordelijk voor hoe anderen zich voelen”

      • “Ik moet het zelf oplossen”

      • “Ik mag niet lastig zijn”

      Deze overtuigingen gaan niet altijd als volledige zinnen door je hoofd. Soms is het vooral een vaag gevoel of een automatische verwachting. Irritaties ontstaan vaak door onuitgesproken verwachtingen, en irritaties geven inzicht in persoonlijke ervaringen en gevoeligheden. Je kunt ergens gaan geloven dat je niet goed genoeg bent zonder dat je die gedachte ooit bewust hebt uitgesproken.

      Psychodynamische therapie helpt om dit soort overtuigingen te leren herkennen en voorzichtig te onderzoeken waar ze zijn ontstaan en of ze nog kloppend zijn voor het leven dat je nu leidt. Maar ook te helen of deels te helen. 

      Wat bedoel ik met 'het verhaal onder het verhaal'?

      Met het verhaal onder het verhaal bedoel ik wat er onder een zichtbare reactie meespeelt: een emotie, overtuiging, verwachting, behoefte of eerdere ervaring.

      Een voorbeeld: het zichtbare verhaal vertelt dat je leidinggevende kritiek gaf op je rapport en dat je de hele dag van slag was. Een laag dieper: “Wat raakte de kritiek?” Mogelijk: “Het voelde alsof ik gefaald had.” Nog een laag: “Wat betekent falen voor jou?” Mogelijk: “Dan ben ik niet goed genoeg.”

      Zo kan een gesprek hierover verlopen:

      1. Wat gebeurde er?

      2. Wat voelde je?

      3. Wat dacht je?

      4. Wat betekende dat voor jou?

      5. Waar herken je dit gevoel van?

      Het gaat niet om graven om het graven. Het gaat om begrijpen wat vandaag nog geraakt wordt. Nicolette van der Valk werkt in Praktijk InterZijn warm, zorgvuldig en in jouw tempo met precies deze laag.

      Hoe kijkt psychodynamische therapie naar een heftige reactie?

      Zwolle en Raalte

      Psychodynamische therapie kijkt niet alleen naar wat er gebeurt, maar ook naar wat die gebeurtenis voor jou betekent en wat er vanbinnen in beweging komt. Het verleden wordt relevant wanneer eerdere ervaringen helpen begrijpen waarom iets in het heden zoveel betekenis voor je heeft.

      In eenvoudige stappen:

      • Wat gebeurde er?

      • Wat voelde je?

      • Wat merkte je in je lichaam?

      • Wat dacht of verwachtte je?

      • Wat betekende de situatie voor jou?

      • Wat raakte je hier het meest?

      • Waar herken je dat van?

      Neem het eerdere voorbeeld: het geannuleerde appje van de vriendin. De therapeutische vragen helpen om het verhaal onder het verhaal zichtbaar te maken, zonder te forceren. Het tempo wordt aangepast aan de cliënt. In de praktijk in Zwolle en Raalte werk ik vaak op deze manier met cliënten die zichzelf herkennen in heftige reacties op iets ogenschijnlijk kleins.

      Moet je daarvoor altijd terug naar je jeugd?

      Nee. Psychodynamische therapie betekent niet dat iedere heftige reactie automatisch naar je jeugd wordt teruggebracht. Soms ligt de focus vooral op wat er nu gebeurt: huidige relaties, recente gebeurtenissen, actuele stress, overtuigingen en reacties van nu.

      Eerdere ervaringen worden meegenomen wanneer ze helpen begrijpen waarom een situatie van nu zoveel spanning of verdriet oproept. Maar het wordt geen zoektocht naar “schuldigen” of een volledige reconstructie van je verleden.

      Je houdt als cliënt altijd de regie over hoe ver je terug wilt kijken. Er wordt gewerkt met wat veilig en hanteerbaar voelt.

      In een toekomstige blog ga ik uitgebreider in op de vraag of je bij psychodynamische therapie altijd terug moet naar je jeugd.

      Hoe werk ik hiermee bij Praktijk InterZijn?

      Wanneer een cliënt bij mij binnenkomt met de vraag “Waarom reageer ik zo heftig op iets kleins?”, kijk ik niet alleen naar de gebeurtenis. Ik ben juist nieuwsgierig naar wat er vlak daarna vanbinnen gebeurde.

      Eerst geef ik ruimte aan het verhaal. Dan vertragen we samen rond een concreet voorval. Vragen die ik stel:

      • “Wat voelde je precies?”

      • “Wat merkte je in je lichaam?”

      • “Wat maakte dit moment zo pijnlijk of spannend?”

      • “Waar was je bang voor dat er zou gebeuren?”

      • “Wat betekende de reactie van de ander voor jou?”

      • “Waar herken je dit gevoel van?”

      Ik probeer niet vooraf te bepalen waar een reactie vandaan komt. We onderzoeken samen wat er bij jou speelt, op een tempo dat veilig voelt. Cliënten uit Zwolle, Raalte en omgeving zijn van harte welkom.

      Gebruik ik daarbij alleen psychodynamische gesprekken?

      Zwolle en Raalte

      Psychodynamische therapie vormt de bredere manier van kijken, maar ik zet in mijn praktijk ook andere vormen in wanneer dat passend is.

      • EMDR: wanneer een specifieke herinnering, situatie of trigger nog veel spanning oproept en herstel wenselijk is.

      • Hypnotherapie: wanneer automatische reacties, gevoelens of overtuigingen verder onderzocht kunnen worden met meer naar binnen gerichte aandacht.

      • Adem- en lichaamsgerichte therapie: wanneer lichamelijke spanning de belangrijkste ingang vormt en je meer ruimte wilt ervaren in je ademhaling en lijf.

      • Systemisch therapie: wanneer terugkerende reacties zich vooral voordoen in relaties, in het gezin of op het werk en patronen in contact en rollen onderzocht mogen worden.

      Niet de methode staat centraal, maar wat er bij jou speelt en welke ingang op dat moment passend is. In een volgende blog schrijf ik uitgebreider over hoe ik verschillende therapievormen combineer en hoe je weet welke therapie bij jou past.

      Wat kun je doen als je merkt dat je heftig reageert?

      Het is menselijk dat je soms pas achteraf merkt hoe groot je reactie eigenlijk was. Bewustzijn van eigen handelen helpt bij het onderkennen van wat er speelt, inclusief het herkennen van projectie. Het bespreken van irritaties voorkomt dat ze escaleren tot conflicten. Relativeren kan helpen om afstand te nemen, maar het is geen oefening in je gevoelens wegdrukken.

      Een paar zachte, reflectieve stappen:

      1. Merk op: “Mijn reactie is sterk.”

      2. Vertraag: Breng je aandacht naar je ademhaling. Wat gebeurt er in je lichaam?

      3. Benoem: Welke emotie is aanwezig?

      4. Onderzoek: Wat betekent deze situatie voor mij? Wat was ik bang dat er zou gebeuren?

      5. Kijk een laag dieper: Wat raakt mij hierin? Is dit gevoel ergens vertrouwd?

      Het doel is niet om jezelf midden in een emotie volledig te analyseren. Soms is het al waardevol om achteraf met nieuwsgierigheid terug te kijken naar wat er gebeurde. Wees mild naar jezelf en schieten niet in het oordeel “Ik stel me aan” of “Ik moet het maar relativeren.”

      Onderzoek naar emotieregulatie laat zien dat cognitieve herinterpretatie (opnieuw kijken naar wat een situatie betekent) de lichamelijke stressreactie sneller laat herstellen, terwijl emoties onderdrukken de stressrespons juist verhoogt.

      Wanneer kan het zinvol zijn om hulp te zoeken?

      Hulp zoeken is geen teken van onveiligheid of falen. Het is een keuze om niet alles alleen te hoeven doen.

      Het kan zinvol zijn wanneer:

      • Heftige reacties regelmatig terugkomen en je er zelf moeilijk uitkomt

      • Als relaties eronder lijden

      • Je situaties gaat vermijden uit angst voor conflict of afwijzing

      • Kritiek of afwijzing je langdurig bezighoudt

      • Je vaak dichtklapt of juist ontploft

      • Je lichaam sterk reageert met spanning, hartslag of onrust

      • Je weet eigenlijk dat de situatie veilig is, maar je reactie verandert niet mee

      • Je merkt dat dezelfde triggers steeds terugkomen

      • Je wilt praten over en onderzoeken waarom bepaalde situaties je zo raken

      Therapie is er niet alleen voor mensen met ‘grote problemen’. Soms loop je gewoon ergens in vast, zit je niet lekker in je vel of merk je dat bepaalde patronen steeds terugkomen. Ook dan kan het fijn en waardevol zijn om samen te kijken naar wat er speelt en wat jou kan helpen. Het kan ook ondersteunen bij subtielere maar hardnekkige thema’s waarbij je zelf niet goed begrijpt wat er onder zit.

      De ervaring van anderen

      Waar kan ik je mee helpen?

      Als je iets over mij wil weten? Klik hier.

      Nicolette van der Valk

      Psychodynamisch therapeut.

      Wat is psychodynamische therapie?
      Dat is therapie waar ik (als therapeut) kan putten uit heel veel therapievormen. Een aantal vormen zijn EMDR, hypntherapy-, systemische therapie en familieopstelling, regressietherapie, NLP, voeding en nog veel meer. Geen tas vol maar een koffer vol tools.
      Zo kan ik per persoon en per situatie een combinatie op maat maken die werkt.

      Het heeft mij altijd geboeid hoe mensen denken en wat hen beweegt. Mijn liefde voor psychologie en vitaliteit is ontstaan vanuit persoonlijke ervaringen. Verandering in leefstijl en focus hebben mij geholpen mijn klachten te overwinnen, waarna het mijn missie is geworden om ook anderen te helpen.

      Wil je meer weten of een afspraak maken, neem dan contact met mij op.

      Van 'Waarom reageer ik zo heftig?' naar 'Wat raakt mij hierin?'

      Zwolle en Raalte

      De beweging die dit artikel beschrijft, gaat van zelfverwijt naar nieuwsgierigheid.

      Van “Waarom doe ik zo overdreven?” naar “Wat maakt dat dit voor mij zo groot voelt?” Van “Ik moet niet zo gevoelig zijn” naar “Welke emotie wordt hier geraakt?” Van “Dit stelt toch niets voor?” naar “Wat betekent deze situatie werkelijk voor mij?”

      Een sterke reactie hoeft niet te betekenen dat er iets mis met je is. Wel kan het een uitnodiging zijn om beter te begrijpen wat een situatie bij je oproept en waarom juist dat jou raakt. Soms ligt onder een reactie van nu een vertrouwd gevoel, een overtuiging of een eerdere ervaring. Soms ligt de verklaring vooral in het heden. Door niet vooraf in te vullen wat de oorzaak is, ontstaat ruimte om zorgvuldig te onderzoeken wat jouw verhaal is.

      Denk eens aan een moment waarop je achteraf dacht: “Waarom raakte dit mij zo?” Wat voelde je precies, en welke gedachte kwam er als eerste op?

      Dit artikel is geschreven door Nicolette van der Valk van Praktijk InterZijn. In mijn praktijk werk ik onder andere met psychodynamische therapie, hypnotherapie, systemisch werk, EMDR, ademtherapie en lichaamsgericht werk bij terugkerende patronen, angst, belastende ervaringen en persoonlijke ontwikkeling.

      Veelgestelde vragen over heftige reacties op iets kleins

      Een kleine gebeurtenis kan grote impact hebben omdat zij een gevoel, verwachting of overtuiging raakt, bijvoorbeeld angst voor afwijzing of de gedachte “Ik ben niet goed genoeg.” De emotionele en lichamelijke reactie zegt meer over de persoonlijke betekenis van het moment dan over hoe “groot” de gebeurtenis objectief is.

      Een emotionele trigger is iets in het heden dat een sterke emotionele en lichamelijke reactie uitlokt, zoals een toon, blik, appje, “nee”, of plotselinge stilte. Wat precies een trigger is, verschilt per persoon en hangt samen met eerdere ervaringen, overtuigingen en gevoeligheden.

      Nee. Een heftige reactie is op zichzelf geen bewijs voor trauma. Stress, vermoeidheid, zelfbeeld, aangeleerde overtuigingen en relationele ervaringen kunnen allemaal meespelen. Het is belangrijker om nieuwsgierig te kijken naar wat er nu in je gebeurt, dan om jezelf een etiket op te plakken.

      Afstand, stilte of uitgestelde afspraken kunnen onbewust gekoppeld zijn aan gedachten als “Ik ben niet belangrijk” of “Ik heb iets verkeerd gedaan.” Het kan helpen om te onderzoeken welke betekenis je aan die situaties geeft en of dat gevoel ergens herkenbaar van is.

      Psychodynamische therapie kan helpen om samen te onderzoeken wat bepaalde situaties bij je oproepen, welke emoties, lichamelijke reacties en overtuigingen daaronder liggen, en of er eerdere ervaringen meespelen. Er is geen garantie op snelle oplossingen, maar meer begrip voor het verhaal onder het verhaal geeft vaak meer ruimte om in het dagelijks leven anders te veranderen en te reageren.

      Wil je graag met mij praten over je gevoelens?

      Neem dan gerust contact met me op.
      Mogelijk kan ik je verder op weg helpen, zodat jij weer fijn in je vel komt te zitten.

      Veel liefs en succes in deze toch wel gekke tijd.

      Afspraakplanner

      InterZijn draait op SYS Platform SYS Platform - Website platform voor ambitieuze ondernemers